fabrieksspoor los

 

Welkom

Inhoud

Inleiding

Andere tractie

Spoorwijdte

Producenten

Import & handel

Eigenaars

Materieel

Links

Contact

Nieuw

Zoeken

 

 

 

Stoomtractie smalspoor

Stoomtractie normaalspoor

Motortractie smalspoor

Motortractie normaalspoor

 

Boeken

Aanvullingen

Tijdschriften

Raadsels

Loctypes

Modellen

 

Aanvullingen op het boek “Industrielocomotieven” van Henk Kolkman

 

Hoofdstuk 9.8 Provincie Gelderland                    toevoegen op p. 156 bij  Nijmegen                         Smit Transformatoren

 

De fabriek werd in 1913 opgericht door Willem Smit. Na een

episode van Holec en Begeman tussen 1969 en 1994 maakt het

bedrijf sinds 2000 deel uit van Starkstrom-Gerätebau GmbH te

Regensburg (SGB). Binnen SGB bouwt het de grootste

transformatoren [1]. Dat stelt – en stelde ook vroeger al – speciale

eisen aan het transport, zowel extern als intern.

 

Vanaf het station Nijmegen ligt anno april 2011 nog een stuk van het

raccordement van Smit Transformatoren.  Het loopt zo’n honderd

meter voor het fabrieksterrein (op de achtergrond rechts) dood. De

foto is genomen vanaf het spoorviaduct in de Graafseweg; de

Sprinter rijdt in de richting Nijmegen.

 

In de laatste fase werd nog maar eens in de paar jaar een trafo per

spoor afgevoerd, met een indrukwekkende Tragschnabelwagen

(wagentype uaai). In elk geval in 2003 is dit nog gebeurd; zie

bijvoorbeeld hier (helemaal naar onderen scrollen).

 

Op 22-01-2007 was de aansluiting van Smit al deels opgebroken.

 Smit lig voorbij de  boog links van het spoor. Foto: Willem Jan-

Pot→

SmitTransformatorenAansluiting.JPG

Smit in hal.jpg

Tot 2008 vond het interne vervoer per

normaalspoor plaats.

De trafo’s waren – afhankelijk van hun

grootte - op minimaal twee en maximaal

vier tweeassige draaistellen geplaatst.

 

Er stonden diverse trafo’s dagenlang op

dezelfde plaats op een spoor in het

Hoogspanningslaboratorium of in de

Verzendhal. Er was daarom een soort

dienstregeling, die werd geregeld via een

planningbord waarop de sporen waren

aangegeven.

 

← De foto is op 15 november 2002

 genomen in het oude

Hoogspanningslaboratorium (nummer 1

op de plattegrond hieronder).

De transformatoren werden beproefd in

het Hoogspanningslab (1). Als alles in

orde was, gingen zij per spoor naar de

Verzendhal. Na verzendgereed gemaakt te

zijn, ging de reis door één van de twee

deuren naar buiten. Daar werd de trafo

met een mobiele kraan op een

wegvoertuig overgezet. Er werden ook

trafo’s per spoor verstuurd. De gestreepte

spooraansluiting was in 2002 al buiten

gebruik; de andere werd eens in de zoveel

jaar gebruikt.

Ook van het nieuw Hoogspanningslab (2)

liep een spoor naar de Verzendhal.

Plannen om dit spoor met de andere

sporen te verbinden waren in 2002 nog

niet uitgevoerd, zodat de trafo’s van dit

spoor met een kraan op het naast liggende

spoor moesten worden overgezet.

De trekkracht was een Unimog. Omdat

het terrein overal bestraat is, heeft de

Unimog geen spoorgeleidewieltjes nodig.

De zware trekstang tussen de trafo en de

Unimog is van wielen voorzien, zodat

deze trekstang – bijvoorbeeld bij het

omlopen – door één man getransporteerd

kan worden.

 

De trafo is verzendklaar. Dat houdt onder

andere in dat de dat de olie in de

Verzendhal verwijderd is. Dat scheelt

veel in gewicht:de grootste trafo’s wegen

540  ton, maar bij transport (leeg) 365

ton.

 

Foto:  15 november 2002 →

kaart12.JPG

Smit Unimog C.jpg

Ook werd er met een vorkheftruck

gerangeerd. Daarbij werd met de lepels

van de vorkheftruck de wagen iets

optilgetild. Het gaat hierbij wel om een

veel kleinere trafo dan op de andere

foto’s. De trafo staat op een tweeassige

lorrie. Voor een wiel is stophout gelegd.

Rechts staat een grotere trafo op

draaistellen, ook weer met stophout voor

de wielen.

 

 

Onderhoud van de sporen gebeurde door

Strukton.

 

Foto:  15-11-2002 →

Smit heftruck.jpg

Smit draaistel.JPG

Er waren 32 tweeassige draaistellen,

afkomstig van rijdende mengers van

Hoogovens. Ze waren onberemd. Eén

draaistel kon 80 ton dragen. De

draaistellen zaten met twee of vier stuks

onder een lorrie. Maximaal kon dus 320

ton gedragen worden.

 

Hierbij valt op te merken dat de

asbelasting (maximaal dus 40 ton) veel

hoger was dan op het openbare

spoorwegnet is toegestaan (22 ton).

 

← Foto: 15-11-2002

SmitNijmegen2008.JPG

← In februari 2008 werden de vernieuwde

hallen officieel geopend door Nijmegens

waarnemend burgermeester mevrouw J.H.

Kunst. De spoorrails zijn verdwenen en de

vloer is spiegelend glad gemaakt. De

transformatoren staan op luchtkussens die

op afstand bediend kunnen worden [1]. 

 

Een voordeel is dat de trafo’s elkaar niet

meer op een spoor in de weg zitten.

 

Tot slot nog een bijzonderheid die wel met spoor, maar niet met industriespoor heeft te maken:

 

Uiteindelijk gaan de meeste transformatoren ’s nachts per wegtransport naar de haven. Daarbij moet de overweg in de Groenestraat worden gepasseerd. Die overweg is op bovenstaande plattegrond uiterst rechts ingetekend en is ook op de achtergrond van de foto rechts te zien.

Het hierbij afgebeelde gereedschap dient om de bovenleiding een meter op te tillen omdat de trafo’s daar anders niet onder door kunnen. Ook dat is een reden dat het transport wel ’s nachts moet plaats vinden.

Foto:15-11-2002 →

Smit staketsel.jpg

Met dank aan:

Michel Danen (Smit Transformatoren), Willem-Jan Pot en Henk Sluijters.

 

 

 

Bronnen

[1]

http://www.smittransformers.com

 

[2]

Henk Sluijters, “Smit Transformatoren B.V., Nijmegen”, Smalspoor 64 (april 2004), pp. 19-21.

 

 

 

 

 

{

 

Eigenaars

Terug/verder naar:

 

Nieuw                      Home                      Inhoud